سایت نظامی آی آر ارتش
بزرگترین و متفاوت ترین سایت نظامی در ایران




آواکس یک سیستم الکترونیکی رادار محور است که با هدف انجام گشت ها و عملیات های هوایی طراحی و ساخته شده است شده است.
تکنولوژی همیشه به نفع بشر پیشرفت نمی کند بلکه برای رسیدن به مقاصد مختلف و گاهی غیر انسانی تکامل می یابد. این امر در کلیه امور مصداق پیدا کرده و نمونه بارز آن را می توان در صنایع نظامی و تسلیحاتی جستجو کرد.

 صنایع هوایی در دنیا هم به این سمت جهت گرفته و محصولاتی را با اهداف مختلف از جمله ، جاسوسی ،‌ نبرد هوایی و پشتیبانی نظامی به بازار عرضه داشته اند. هواپیماهای جاسوسی از پروژه های حساس و دارای طبقه بندی محسوب شده و همواه از لحاظ فیزیکی و تجهیزاتی دچار تغییرات می شوند
 "سیستم کنترل و هشدار هوایی" ("آواکس (AWACS)") یک سیستم الکترونیکی رادار محور است که با هدف انجام گشت های هوایی، عملیات های C2BM (فرمان و کنترل، مدیریت جنگ) طراحی شده است و نیروهای هوایی دفاعی و تاکتیکی از آن استفاده می‌کنند. آواکس امروزه نامی آشنا برای همه است. پرنده هایی که بصورت پل های ارتباطی و سکوهای مراقبت هوایی سطح وسیعی از مناطق کره زمین را درنوردیده و دیده بانی می کنند و اطلاعات بدست آمده را بمنظور استفاده فرماندهان نظامی و اطلاعاتی در اختیار آنان قرار می دهند. ایالات متحده آمریکا یکی از بزرگترین سازندگان و مصرف کننده های این قبیل پرنده ها در جهان به حساب می آید. در چند سال اخیر نیز برخی کشور های اروپایی نیز به جرگه سازندگان آواکس روی آورده و محصولات جالبی را معرفی نموده اند.
 امروزه بسیاری از کشورهای صنعتی بدون توجه به حریم جغرافیایی و معنوی کشور ها از این پرنده ها استفاده کرده و اطلاعات ذی قیمتی را بدست می آورند. آواکس ها معمولاً هواپیماهایی بلند پرواز هستند و این قابلیت را دارند که کمی پایین تر از جو به پرواز خود ادامه دهند. همین ارتفاع بسیار بالا عاملی است که این عقاب ها را از دید رادار مصون نگه می دارد. البته برخی از این پرنده ها توسط رادارها در شرایط خاص رهگیری شده و مورد شناسایی قرار گرفته اند. آخرین نمونه از این دست را می توان به فرود اجباری پرنده E-2Hawkeye ایالات متحده در خاک چین اشاره کرد. این آواکس مورد رهگیری رادارهای چینی قرار گرفته که پس از آن با اعزام هواپیماهای نیروی هوایی این کشور و برخورد یکی از آنها که منجر به کشته شدن خلبان می گردد ، این هواپیما مجبور به فرود اضطراری در یک پایگاه نظامی می شود.

هواپیماهای آواکس در حقیقت اتاق های الکترونیکی ، مخابراتی و ردیابی در آسمان هستند. این پرنده ها از مجموعه وسیعی از تجهیزات الکترونیکی و ارتباطی مختلف بهره می جویند. حتی این قابلیت را دارند که عملیات جنگ الکترونیک را به انجام برسانند و یا ضد آن را عمل کنند.
 پرنده های پهن پیکر ساخت کمپانی بوئینگ خصوصاً نوع 707 و 767 و 747 تجربه خوبی را برای این منظور با خود به همراه دارند. آواکس ها دارای تجهیزاتی هستند که می توانند به طرز چشمگیری به اهداف خود دست یابند. این تجهیزات همواره در حال ارتقاء و بهسازی می باشند.

 سامانه های الکترونیکی یک آواکس :
1- سامانه جنگ الکترونیکی ECM‌و ضد آن ECCM 2- سامانه های راداری RSIP ، 3- سامانه های اختلال Have Quick II ،4-  سیستم های ناوبری در انواع مختلف و GPS 5- رایانه های قدرتمند نظامی 6- رادار تجسسی ABCCC 7- انواع اسکنر های الکترونیکی 8- سامانه های جهت یاب رادیویی و بسیاری دیگر... .


 موارد استفاده آواکس :
1- کنترل ، هدایت و راهبری نبرد هوایی ، 2- جاسوسی هوایی خصوصاً درمناطقی که پرواز ممنوع اعلام گردیده 3- مبارزه با قاچاق مواد مخدر ،4- مبارزه با قاچاق انسان و مهاجرت ، 5- عملیات ژئوماتیک هوایی ،6- مراقبت الکترونیکی 7- رله ارتباطی 8- انجام ماموریت های نگهبانی و ...

آنتن آواکس برای چیست؟

 این آنتن یک قطعه کروی تخت بوده و با سرعتی برابر با 6 دور در دقیقه در حال چرخش است. در حقیقت این آنتن مجموعه ای از یک رادار مراقبت را در بر می گیرد. آنتن های دیگری در قسمت دماغه ، قوس تحتانی و فوقانی و سکان عمومی نصب شده اند که هر یک علاوه بر داشتن قابلیت های راداری مرتبط با فرستنده و گیرنده های رادیویی نیز می باشند.
اطلاعات هواپیما های آواکس توسط افسران ارشد مستقر در آن دریافت ، تجزیه تحلیل و بطور کامل ضبط می گردد و در مواقع لزوم این اطلاعات همزمان در ایستگاه زمینی قابل دریافت است.
 آواکس ها در حالت طبیعی مسلح نیستند اما در صورت نیاز از تسلیحاتی اندک بهره می برند و یا از اسکورت هوایی استفاده می کنند. نوع دیگری از این هواپیما ها با تجهیزات کمتر و جثه کوچکتر برای انجام ماموریت های سریع استفاده می شود و برخی دیگر هم مستقیماً وارد صحنه نبرد خواهند شد.

مشخصات کامل تنها آواکس ایران

همونطور که می دونید ما در جریان جنگ خلیج فارس ( اول) صاحب یک آواکس به نام عدنان شدیم . البته اینکه چطور صاحبش شدیم بماند بهش کاری نداریم .اسم واقعی این هواپیما A-50 هست که توضیحاتش رو در اینجا می خونید .
نام : A-50
نوع هواپیما IL-76 MD
کد ناتو Mainstay
در حدود دهه 70 یک گروه از طراحان نیروی هوایی شوروی ، سعی کردند تا مدل پیشرفته ای از رادار هوایی شناسایی که قابلیت نصب برروی هواپیما را داشته باشند بسازند . در واقع قصد این طرح جاگزینی هواپیمای شناسایی جدیدی با هواپیمای قدیمی تر TU-126 بود ، زیرا TU-126 نسبت به رقیب جدید آمریکایی خود یعنی E-3 ( AWACS ) ضعیف تر بود و قابل رقابت با ان نبود .

در سالهای ابتدایی دهه 80 ، شرکتی تحقیقاتی – تولیدی شوروی به نام " VEGA-M " رادار پیشرفته ای به نام " SHMEL" را طراحی کرده و ساخت . اما این رادار خالی از مشکل نبود و یک مشکل داشت ، آن هم تاخیر زمانی بیش از حد این رادار بود . اما تولید کنندگان با نصب یک کامپیوتر توانستند تا حد زیادی این مشکل را برطرف کنند . اما با این وجود این رادار نسبت به همتای آمریکایی خود E-3 در تعداد کانالهای راداری ضعف دارد و برد کمتری نیز نسبت به آن دارد ، اما در مکانهایی که زمین دارای عوارض زیادی است و پستی و بلندی زیادی دارد A-50 نسبت به E-3 برتری دارد . البته این برتری به اینجا خلاصه نمیشود بلکه A-50 در مورد هواپیماهایی که در ارتفاع پایین پرواز می کنند وهمچنین تشخیص موشکهای کروز و هواپیماهای پنهانکار نسبت به E-3 دارای برتری است .
در کل A-50 می تواند در آن واحد به شناسایی 60 و هدایت 12 هدف در شعاع 220 کیلومتری بپردازد و اطلاعات مربوط به آنها را به هواپیماهای خودی و یا به ایستگاههای رادیویی زمینی ارسال کند و اهداف بزرگ را نیز که تا 400 کیلومتر دورتر هستند شناسایی کند .
هواپیمایی که برای حمل این رادار در نظر گرفته شد ، هواپیمای ترابری IL-76MD است که پس از نصب رادار به A-50 تغییر نام داده است و از سال 1984 در خدمت نیروی هوایی اتحاد جماهیر شوروی قرار گرفته است .
A-50 ( IL-76 ) برای برد بیشتر به یک مقر سوخت گیری هوایی در دماغه هواپیما مجهز شده که در شکل مشخص است . رادار نصب شده بر روی آن هم در قسمت فوقانی ، بین سکان عمودی عقب و انتهای بالهای هواپیما نصب شده است . صفحه رادار نیز 9 متر قطر دارد و طوری ساخته شده که در برابر هوای بد و ناپایدار مقاوم باشد و کنده نشود .
هواپیما مجهز به یک سیستم پیش اخطار مادون قرمز پیشرفته مجهز شده است تا در صورت هدف قرار گرفتن توسط جنگنده های دشمن ، از این امر مطلع شود . سیستم راداری نیز همانطور که گفته شد از نوع SHMEL است که دارای حالتهای تشخیص دوست از دشمن ، سیستم مخابره دیجیتالی ، و ارتباط پایگاههای زمینی و دریایی و هوایی با هم است .
وقتی هواپیما در مسافتهای دور پرواز می کند نیز برای ارسال و دریافت اطلاعات از سیستم ماهواره ای استفاده می کند .
مشخصات کامل :
نام : A-50 ( IL-76 MD )
ساخت : شوروی ( روسیه )
خدمه : 5 تا 10 نفر
تاریخ ورود به خدمت : 1984
طول هواپیما : 47 متر
طول بال : 50 متر
ارتفاع : 15 متر
وزن : 190 تن
موتورها : 4 موتور از نوع D-32KP-2
نیروی کشش : 4 × 12000 کیلو گرم
حداکثر ارتفاع : 13 کیلومتر
حداکثر سرعت : 810 کیلومتر
برد : 7500 کیلومتر
نوع رادار : SHMEL
برد رادار : به شعاع 220 کیلومتر

آواکس های پیشرفته

 بوئینگ (گروه دفاع و فضا) با استفاده از رادار وستینگ هاوس (كه امروزه نورتروپ گرامان نام دارد) سیستم رادوم "راتودم" را طراحی كرده است كه در هواپیمای سنتری E-3 (بوئینگ 707) به كار می رود و نسخه اصلاح شده آن در بوئینگ 767 كاربرد دارد. فقط خطوط هواپیمایی ژاپن از رادوم بوئینگ 767 استفاده می كند. همه E-3 های ناتو و آمریكا از نوع بوئینگ 707 هستند.
سیستم های آواكس پیشرفته می توانند هواپیماهایی با فاصله 400 كیلومتر (250 مایل) را تشخیص دهند كه این فاصله كاملاً دور از تیررس هر گونه سلاح ضد هوایی است. سیستم های آواكس می توانند با هواپیماهای خودی ارتباط برقرار كنند، میزان حساسیت آنها را افزایش دهند و آنها را از دید بقیه هواپیماها مخفی كنند چرا كه در این حالت هواپیمای خودی از سیستم رادار آواكس استفاده می كند و نیازی به استفاده از سیستم رادار خود ندارد.
با این وجود، هواپیماهای آواكس می توانند توسط هواپیماهای دشمن كه خارج از محدوده شان قرار دارند ردگیری شوند. دلیل این امر این است كه قدرت پالس با دور شدن از منبع كاهش می یابد. بنابراین سیگنالی كه می بایست به هدف برخورد كند و برگردد می بایست آنقدر قوی باشد كه دو برابر فاصله بین فرستنده و هدف را پوشش دهد.

نیروی هوایی ایالات متحده (USAF) ، NATO نیروی هوایی سلطنتی (RAF)، نیروی هوایی فرانسه، نیروی هوایی شیلی، نیروهای نظامی عربستان سعودی و نیروهای دفاعی ژاپن از سیستم آواكس استفاده می كنند.

نیروی هوایی ایالات متحده تعداد زیادی هواپیمای 33E-3B و سنتری E-3C در اختیار دارد كه اغلب آنها در پایگاه هوایی تینکر در شهر اوكلاهاما از ایالت اوكلاهاما قرار دارند. ناوگان سنتری USAF كه از سال 1977 فعال بوده امنیت بسیار زیادی دارد و تنها یك فروند از این هواپیماها در آلاسكا سقوط كرده و یك فروند دیگر هم به شدت آسیب دیده (بال پورت خارج از # موتور شماره 1) كه این حادثه در طی یك سوختگیری هوایی (در طی مانورهای پرواز) در حریم هوایی عربستان صعودی طی عملیات ELF-1 رخ داده است. حادثه سقوط در آلاسكا برای هواپیمای Yukla 27، با شماره دم 354 در هنگام برخاستن از پایگاه هوایی المن دورف آلاسكا در 22 سپتامبر 1995 رخ داد كه علت حادثه ورود چندین غاز برفی كانادایی به درون موتورهایش بود. همه 24 كانادایی و آمریكایی جان خود را از دست دادند. دو مراسم یادبود برای این حادثه ترتیب داده شد: مراسمی در پایگاه هوایی المن دورف و مراسمی در پایگاه هوایی تینكر.
نشان افتخار مدیر جنگ هوایی و نشان افتخار مدیر اسلحه دونشان دفاع هوایی هستند كه (به ترتیب) به افسران و پرسنل هواپیی E-3 یا عملیات های مشابه C3 كه در سیستم های رادار زمینی اجرا می شوند اختصاص یافته اند. مدیران جنگ هوایی آواكس نیروهای هوایی ایالات متحده (ABM) نشان هایی مشابه نشان های خلبانان و دریاداران دریافت می كنند.

ناتو هم 17 هواپیمای سنتری E-3 دارد (در اصل 18 هواپیما داشت اما یك فروند از این هواپیماها سقوط كرد) كه آشیانه شان پایگاه هوایی گیلن كیرشن آلمان است. بریتانیا هفت، عربستان سعودی پنج، فرانسه هم چهار هواپیمای آواكس دارند.
در صورت تأمین بودجه، سیستم آواكس در صنایع هوایی ایالات متحده در مورد هواپیمای E-10 MC2A به خدمت گرفته خواهد شد.
در شوروی سابق، "هواپیمای بسیار مهم (Mainstay)" بریف A-50 استاندارد حامل های هواپیمای لیوشین I1-76 به نام "Candid" به استاندارد آواكس تبدیل شده است. یكپارچگی سیستم و عملكرد رادار این هواپیماها در مقابل E-3 بسیار ضعیف است. چندین كشور دیگر (ایران، چین و هند) از I1-76 به عنوان اساس كار سیستم های رادار خود استفاده كرده اند.
اسرائیل سیستم فالكون IAI/Elta را طراحی كرده است كه از یك آرایه فعال كه به صورت الكترونیكی اسكن می شود در كنار یك آنتن روتودوم استفاده می كند. اسرائیل‌ها سیستم را روی یك پلاتزم بوئینگ كار گذاشته اند و سیستم رادار را به هند و شیلی فروخته اند. استرالیا و تركیه در نظر دارند كه انواع بوئینگ 737 AEW و C را با استفاده از سیستم رادار نرثروپ گرامان MESA به خدمت بگیرند.

 اخیراً آنها از هواپیمای گلف استریم G-550 استفاده كرده اند كه در آن از سیستم های راداری Elta مربوط به كارخانجات صنایع اسرائیل (IAI) استفاده شده است.
این هواپیما با نام "Eitam " توسط اسكادران Nachshon به پرواز درخواهد آمد. این هواپیما یكی از سه آواكس گلف استریم G-550 است كه در 2 تا 3 سال آینده به IAF تحویل خواهد شد. Elta رادار و سیستم كنترل و فرمانی به ارزش 500 میلیون دلار را در سه هواپیما نصب خواهد كرد. هواپیماهای گلف استریم G-550 با استفاده از كمك های مالی ایالات متحده خریداری شده اند.
Eitam تصویری واضح از منطقه دیگری را به دست می دهد كه در آن هواپیماهای دوست و دشمن و میزان دسترسی به هدف مشخص می شود و ارتباط با بقیه هواپیماها و پایگاه نظامی به سادگی امكان پذیر است. این سیستم هواپیما می تواند مقادیر زیادی از اطلاعات را پردازش كند.
نیروی دریایی ایالات متحده (و نیروهای ارتش چندین كشور دیگر) از گرامان E-2 Hawkeye در عملیات هشدار زود هنگام هوایی (AEW) استفاده می كنند اگرچه ایالات متحده از آن در عرشه كشتی به عنوان محافظ كشتی كمك می گیرند. هواپیماهای AEW قابلیت های محدودی دارد. نیروی هوایی سلطنتی استرالیا در اواخر سال 2006 اولین بوئینگ 737 AEW را طی پروژه Wedgetail در اختیار گرفت. Wedgetail جدیدترین هواپیما از این نوع است.

 

طراحی برای ساخت اواکس با هواپیمای  Iran-140 AWACS

نیروی هوایی در نظر دارد با استفاده هواپیمای ایران140 اقدام به طراحی و ساخت یک آواکس کوچک نماید که برای دهه آینده در نظر گرفته شده است. هنوز اطلاعاتی از این طرح در دست نیست ولی به احتمال زیاد این آواکس از سیستم دیتالینک برای ارتباط با جنگنده شفق2 برخوردار خواهد بود. نوع رادار هم مشخص نشده ولی به احتمال زیاد از یک رادار روسی در آن استفاده شود هر چند خبرهایی از نصب یک رادار فرانسوی با برد 600 کیلومتر وجود دارد. به هر حال این هواپیما گزینه مناسبی برای پوشش هوایی منطقه ای کوچک و شرکت در میادین نبرد میباشد.
برد رادار: احتمالا 600 کیلومتر
پوشش راداری: 1.1 میلیون کیلومتر مربع
مداومت پروازی: 4 ساعت
برای ایفای نقش موثر در جنگهای امروزی این آواکس باید توانایی شناسایی هدفی با سطح مقطع راداری سه متر مربع از 300 و یک متر مربع از 200 کیلومتری را داشته باشد.
هزینه تولید هر فروند ایران140 مسافربری 8 میلیون دلار اعلام شده بود که هزینه تبدیل آن به آواکس میتواند قیمت را تا 20 میلیون دلار افزایش دهد. این قیمت در مقایسه با قیمت آواکسی مانند E-3C که 270 میلیون دلار است ناچیز بوده و با این رقم امکان ساخت حداقل ده آواکس ایران140 وجود خواهد داشت.
فکر کنم ده فروند از این آواکس برای نیروی هوایی و دو فروند برای نیروی دریایی مناسب باشد.البته باید این رو هم اضافه کنم که نمونه اولیه این آواکس قرار بود در رژه روز ارتش سال 92 رونمایی بشه ولی ظاهرا خبری از این آواکس نبود.



13
4
مطلب را بازنشر کنید :


داریوش از اهواز
داریوش از اهواز در تاريخ 1395/6/24 گفته:
یعنی ميشه ما هم داشته باشیم؟

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:):(;):D;)):X:?:P:*=((:O@};-:B/:):S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟[حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی
به نظر شما بودجه های نظامی ایران در کدام بخش(ها) باید متمرکز شوند؟(انتخاب چند گزینه امکان پذیر است))









کاربران آنلاین : 6

ahmad , sky_hero , sorosh_f35 , mr-ya30n , mhjavad , jjonline ,

» تعداد مطالب : 574

» نظرات : 1734

» تعداد اعضا : 9787

» افراد آنلاين : 47

» پویا قلیزاده گفته : شمایک روز هم نمی توانید توی نو...
» reza07 گفته : همه اهنگ هار حماسی را نمیشه یه...
» فاطمه گفته : اللهم حفظ الامام خامنه ای..آمی...
» romain گفته : سلام. همه آهنگهاتون قشنگه. نمی...
» بسیجی گفته : سلام برادراسم سلاح شماره 5 ر...
» رضا گفته : باسلام اكثر سايتها در چند سال ...
» فارسی سلمان گفته : سلام میخاستم بپرسم درعملیات ان...
» فارسی سلمان گفته : سلام ودرودبه مدیران محترم سایت...
» سعید گفته : ما با ولایت زنده ایم تا زنده ا...
» شهرام گفته : با سلام به تمامی دوستان و سلام...
دوربین مدار بسته داهوا

فروش قطعات به قیمت عمده - ارسال به تمام نقاط ایران

   
تیم مدیریت آی آر ارتش
آخرین کلیپ ها
برچسب های سایت